The Greatest
Eerst heb eerst het boek gelezen , geschreven door Shana Feste .
Het boek vond ik een beetje moeilijk om te lezen , ingewikkeld en ook saai .
Nog geen half jaar later na dat ik het boek gelezen heb zag ik dat er een verfilmde versie van kwam en wou ik die ook meteen zien.
Ik heb deze film op een zaterdag avond , wanneer er niemand thuis was gezien.
Het verhaal gaat over een jong meisje en een jonge van 18.
4 jaar lang komen ze elkaar tegen op de zelfde plek na school , tot op de laatste schooldag de jongen iets zei tegen het meisje , de dag waarop alles gebeurde.
Die zelfde avond dat ze met elkaar afspreken en voor het eerst ” de liefde hebben bevrijd” worden ze in het midden van de weg aangereden , het meisje overleeft dit ongeval.
Enkele maanden later komt ze bij het gezin van de jongen aanbellen , om te vertellen dat ze zwanger is en dat ze de baby gaat houden maar dat ze nergens kan verblijven om dat haar moeder geestelijk ziek is . Helaas is de moeder van de overleden jongen in rauw en is ze niet berrijd om voor de baby te zorgen.
In het begin is de film heel onduidelijk een beetje zonder een verhaal , op dat moment dacht ik dat die ging tegenslaan maar na 40 min kwam er eindelijk een verhaal.
Ik vond dit een zeer mooie film met een hele mooie citaat :
I knew this boy… who was really wonderful to me. The first time I saw him was in freshman English. He wore a baseball hat on the first day of school, and our teacher made him take it off and his hair was all pasted on top of his head, and he smiled at me while he tried to fix it. We watched each other after that. And I started to feel like I knew him. I looked at his yearbook picture so often I knew his face by heart. Our senior year I took piano, and he had soccer, so we would pass each other every day after school in the exact same spot. And it became something I looked forward to. So much so that I could tell you all the days that he was absent because those were the days I was disappointed. And sometimes he would look at me, sometimes he would turn away, and sometimes it would be so intense that we would start looking at each other from the very beginning of the steps. And then on the last day… he talked to me. And everything he said was exactly how I pictured it would be. And he felt the way he felt in my dreams and I thought everything was happening exactly the way it was supposed to. And I was the happiest I’ve ever been. Happy and scared all at the same time. And if he had signed my belly he would have written something comforting. I was in love with him. That’s why I’m keeping this baby. I was in love with him for four years. I barely knew him, but everything was exactly how I imagined it, everything was just how I pictured it. I had to keep this baby. I think he was the love of my life.
deze ken ik bijna vanbuiten , op dit moment begonnen de traantjes te vloeien tot op het einde van de film.
In deze film spelen Pierce Brosman , Susan Sarandon en Carey Mulligan mee , dit zijn zeer getalenteerde acteurs.
Ik vind deze film heel realistisch , vooral hoe de emoties zijn gespeelt .
Het was ook in een goed decor gespeelt , een groot deel van deze film was aan de kust wat toch een bepaalde sfeer gaf.
Ik heb enkele weken terug heel wat album’s gekocht aan spotpreizen zoals : Bibio , Aerosmith , Guns ‘n Roses , James Blake , Lykke Li , Adele , Editors , etc…
Ik had ook het album van Arid gekocht ( it’s al quiet now ) aan nog geen 5 euro !
Voor ik dit album gekocht heb heb ik wel van Arid gehoort , toch zeker van Jasper Steverlinck , maar ik was wel benieuwd of de muziek mij ging aanspreken.
Arid is een groep die gevormd werd in 1995 samen met drummer Steven Van Havere , bassist Filip Ros , Gitarist David Du Pré en zanger Jasper Steverlinck , ook wel bekend als jury lid van het programma The voice van Vlaanderen.
Arid is heel wat jaren actief en hebben 6 albums uitgebracht , waarvan ze met hun eerste album Little Things Of Venom in 1998 lanceerde in de Verenigde Staten dit album werd daar wel vernoemd naar At The Close Of Everyday.
Wanneer ik naar muziek luister moet het vooral lyricaal sterk zijn , dit was wel bij enkele nummers in dit album zoals ” You are” en ” Everlasting change ” , deze spraken mij wel aan. Ik vond de muziek zelf ook heel goed , zonder auto tune of onnodige stemveranderingen.
Jasper Steverlinck heeft een zeer mooie en aparte stemkleur , het is hoog en heel warm wat een gezellige sfeer gaf in huis wanneer ik dit album beluisterde.
Ik vond dit een zeer goed album !
Ik heb er echt van genoten om naar te luisteren , het was zeer rustig en niet saai of altijd hetzelfde. Ik vond bijna alle nummers goed , geen enkele keer heb ik het gevoel gehad van ’ Wat is dit nu weer? ‘ of ’ Waarom heb ik dit album toch gekocht?’ .
Ik vind Arid een heel goede groep , vooral ook omdat het een Belgische groep is.
Ik vind dat Arid ook heel anders is als andere Belgische bands zoals dEUS of Hooverphonic.
Het beste nummer van dit album vind ik toch ”I Wish I Was All Of That” .
